Kjöttölvan

Lykillinn að því hvernig heilinn hugsar liggur gegnum málmyndunarfræðina. Chomsky kom okkur á bragðið og Pinker er sýnist mér kominn langleiðina með að leysa gátuna.

Chomsky, Halle og Mohanan tókst á sínum tíma að alhæfa aðeins þrjár reglur upp á heilar 165 enskar sagnir. Með þessu tókst þeim að leiða út með nokkurri nákvæmni hvernig við geymum tungumálið í hugskotinu, en kenningin strandar skv. Pinker helst á því að gera ráð fyrir að börn "viti" undirliggjandi form sagna og beiti ósjálfrátt reglum sem leiða út yfirborðsgerðina. Pinker teflir fram mun meira digital skýringu, þar sem módúlur í heilanum eru annað hvort kveiktar eða slökkkar, rétt eins og tölva vinnur. Pinker segir:

No one doubts that language is computed by networks of neurons in the brain. Rules - even the pristine, logic-like rules of Chomsky and Halle - are intended as high-level descriptions of processes or structures that are implemented in some way in neural circuitry. The difference between connectionism and generative grammar lies in the kind of mental operation that are thought to be implemented in neural networks. In particular, connectionism differs from generative grammar in the way that associationism differs from symbol manipulation.

Þetta er heillandi pæling og í fullu samræmi við það hve byggingareiningar heimsins og lífsins eru í raun fáar og einfaldar. Hér liggur einfaldlega ljóst fyrir að hugarstarf okkar er mun einfaldara og rökrænna en flestir hafa hingað til viljað fullyrða. Það þarf ekki nema 460 "taugræna" rofa til að við getum lært öll blæbrigði þátíðarmynda sagna sem hafa sterka beygingu. Þessir rofar hlusta eftir myndunarstað hljóða í munnholi og stilla sig í samræmi við hvort hljóðið á sér uppruna framarlega eða aftarlega í munn- eða nefholi.

Einfalt og gott. Eins og restin af heiminum.