Efsti dagur
Það var á efsta degi að ég stóð nakinn frammi fyrir Drottni allsherjar. Hann hóf upp raust sína og bandaði um leið fingri í áttina til mín:
"Er það sem mér sýnist, birgir.com mættur hingað? Hvað ertu að flækjast hér, aumi trúleysingi sem spottar og hæðir skapara þinn? Komdu þér strax niður í neðra!"
En Drottinn, ég hef unnið starf þitt á jörðinni með ötulli hætti en 10 prestar," svaraði ég.
"Hvernig má það vera," spurði Drottinn og var augljóslega forvitinn.
"Jú sjáðu til, karp um trúmál hefur það eitt í för með sér að styrkja menn í trú sinni. Og þar sem ég hef att kappi mínu við svo marga trúmenn ber ég stóra ábyrgð á því hve staðfastir þeir eru orðnir í trúnni. Og á sama tíma hef ég alfarið fórnað eigin skinni, því sjálfur hef ég eflst í trúleysi mínu allan þennan tíma. Tíu prestar næðu ekki á 10 árum að efla tíunda hluta allra þeirra í trú á skaparann sem ég hef frelsað frá vítiskvölum með þessum hætti á einu ári. Og að auki er fórn þeirra engin, því sjálfir geta þeir ræktað trú sína og viðhaldið á meðan þeir inna starf sitt. Fyrir þetta ber mér vist í ríki þínu.
Drottinn varð hugsi á svipinn: "Þú hefur lög að mæla. þetta hafði mér ekki dottið í hug." Og hann hóaði í Jesú, Pál og Pétur og gaf þessi fyrirmæli: "Vér breytum skipulaginu."
Og það var gerð bylting í himnaríki.
Ég man annars ekki hvort það var Marteinn Lúther eða e-r annar guðfræðingur sem benti einmitt á þetta: Guð getur snúið öllu til góðs - meira að segja því sem við fyrstu sýn kann að virðast andsnúið hans markmiðum.
Hitt er svo annað mál að þú snertir hér á áhugaverðri siðferðilegri spurningu: Eru góðar afleiðingar það eina sem skiptir máli við mat á tiltekinni athöfn eða skiptir ætlun þess sem gjörðina framkvæmir máli.
Árni Svanur 23.09.2003 klukkan 09:02#Ég tel reyndar ásetning minn góðan, því ef heimsmynd mín er rétt ríður á að lifa lífinu fyrir dauðann. En þótt ásetningur minn sé kannski góður eru afleiðingarnar greinilega slæmar ef ég er einungis að styrkja menn í trúnni.
Nema ef heimsmynd þín er rétt. Þá vinna allir og ég líka, ekki satt?
birgir.com 23.09.2003 klukkan 09:38#Já, og hann hlýtur að sjá að ásetningur minn er góður hvernig sem á það er litið. Þessar undarlegu kirkjukröfur um að ótæpilegum tíma sé eytt í undirlægju- og skriðkvikindishátt getur ekki verið frá skaparanum komin, ef hann er þá til.
Sé hann til hlýtur kristnin að vera rangtúlkun á tilgangi hans, ef ekki heilber lygi, því vera sem er fær um að skapa jafn siðferðilega þroskaða mannveru og mig getur ómögulega verið svona upptekin af því að láta dýrka sig.
Það bara gengur ekki upp.
birgir.com 23.09.2003 klukkan 13:26#Ef hann sér það ekki er hann á lægra plani siðferðislega en ég.
Vandi þinn við að skilja ekki þessa röksemdafærslu er sá að þú gefur þér fyrirfram að ef skapari sé á baki við heiminn, þá hljóti hann að vera þessi í Biblíunni.
Hvaða rök geturðu fært fyrir því?
Ásetningur minn er ekki gegn skapara sem slíkum heldur gegn þeirri mynd sem dregin er upp í Biblíu og öðrum trúarritum af meintum skapara. Kristindómurinn er að mínu mati of fáránlegur til að geta staðist og því hlýtur þessi skapari að vera ánægður með það þegar ég bendi fólki á þann þátt, nema honum sé illa við skynsemi.
En auðvitað er enginn Guð. Hann væri einfaldlega löngu búinn að grípa inn í alla þá ógeðslegu atburðarás sem farið hefur í gang í nafni hans, ef einhver vitglóra og siðferði bærðist í honum.
birgir.com 24.09.2003 klukkan 08:34#Ef aftur á móti ég stend frammi fyrir Drottni allsherjar, þessum úr Biblíunni, get ég notað ofangreind rök :)
birgir.com 24.09.2003 klukkan 12:25#"Ég geri ekki ráð fyrir tilvist Guðs og því er ásetningur minn honum óviðkomandi."
Ég átti við að fyrst ég gerði ekki ráð fyrir Guði þá væri ásetningur minn tilvist hans óviðkomandi, hefði ekkert með hann að gera. Þú aftur á móti lest út úr þessu á annan hátt af því þú gerir ráð fyrir tilvist hans, og heldur að ég sé að segja að honum komi barasta ekkert við hvað ég geri :)
birgir.com 24.09.2003 klukkan 13:06#Í flestum tilvikum myndum við líta til ásetnings en ekki afleiðinga þegar við metum siðferðilegt gildi athafna. Þannig myndi maður sem ætlaði sér að tortíma mannkyni með eitri ekki hljóta mikla viðurkenningu þótt í ljós kæmi að eitrið sem hann dreifði yfir heimsbyggðina reyndist lækna og fyrirbyggja krabbamein, en engan drepa.
En svo má líka snúa þessu við og spyrja hvort líta ætti framhjá hroðalegum glæp ef í ljós kæmi að manninum hafi gengið gott eitt til. Ef t.d. maður myndi dreifa sínu eigin uppfundna krabbameinslyfi yfir heimsbyggðina og það dræpi helming mannkyns en læknaði engann, myndum við horfa fram hjá glæpnum vegna ásetningsins, eða láta afleiðinguna duga við hið siðferðilega mat?
Ef við metum alltaf bara afleiðnguna ef hún er slæm, en ásetninginn ef afleiðingin er góð, erum við þá ekki að gera stórum hluta fólks rangt til?
Í kristni myndi sennilega tíðkast að fyrirgefa illvirkjanum ef honum gengi gott eitt til, en hvað með þann sem góðverk framdi af illum hug?
birgir.com 24.09.2003 klukkan 17:16#