Ill-læranleg lög

Þegar ég starfaði með hljómsveitinni Poppland um miðjan síðasta áratug settum við Stones-lagið Gimmie shelter á prógrammið. Þegar kom að því að æfa það áttaði ég mig á því að ég átti í mesta basli með að skynja einhverja lagasmíð út úr því og þurfti að setja mig í sérstakar stellingar til að læra það.

Þetta gerist sem betur fer ekki oft, því lögin sem maður hefur þurft að læra gegnum tíðina skipta hundruðum, ef ekki þúsundum. Í þessu tilviki held ég að ástæðan hafi verið sú hve mér fannst versin og kórusarnir keimlík í laginu. Mér fannst eiginlega enginn prógress vera þarna á ferðinni og því vonlaust verk að ætla að læra þetta með öðrum hætti en þeim að telja einfaldlega takta frá upphafi til enda.

En svo fór ég að heyra skilin og lærði formið um leið. Það reyndist þá eftir allt alveg fáránlega mikill munur á köflum og ég skil ekki enn af hverju ég heyrði það ekki strax. Í sama mund fór ég að heyra flottan karakter lagsins, en slíkt hafði algerlega farið framhjá mér fram að því, ég heyrði bara eitthvað stefnulaust djamm.

Sum lögin með Sly and the Family Stone virka svipað á mig, en ég hef reyndar ekkert lagt mig eftir að sökkva mér ofan í þau enn.

Af hverju er ég að rifja þetta upp núna? Jú, ég sit á Hressó og Temptations-lagið Papa was a Rolling Stone mallar í hátölurunum. Ég hef ekki enn náð neinu vitrænu formi út úr því.