Hómó-nekrófílía
Eins og fram kemur í 101 atriðunum um mig er ég alveg varnarlaus gagnvart fornleifum og kemst jafnvel í annarlegt ástand í návist við þær.
Um svipað leyti og ég mætti í danska þjóðminjasafnið og stóð í lotningu yfir opnum gröfum bronsaldarfólks (kúl húfur sem það er jarðað með) sá ég á Discovery þátt um breskan fornleifafræðing sem reyndi að færa sönnur á að múmía ein í afskekktri gröf í Egyptalandi væri þokkadrottningin Nefertiti.
Þessi múmía var mynduð frá öllum sjónarhornum og klósöppi allan þáttinn og mér varð það á að hugsa sem svo að þrátt fyrir árþúsundin væri gamla beibið bara enn töluvert sexí. Hálsinn, langur og grannur, útlimirnir líka, fegurð andlitsfallsins... hott ætem.
Seinna sá ég svo í fréttum að aðrir fornleifafræðingar væru búnir að hrekja það að um gömlu drottninguna væri að ræða, heldur væri þetta líkið af 15 - 18 ára piltungi.
Þegar svo er komið að manni er farið að finnast þrjúþúsund ára gamalt lík af karlmanni aðlaðandi er kominn tími til að efast bæði um kynhneigð sína - og geðheilsu.


