Dans

Sá í sjónvarpinu í kvöld dansmynd þar sem færeyskur vikivaki var stiginn. Ég náði að dáleiðast af henni þótt ekki væri hún löng og var skilinn eftir með eitt orð í huganum þegar henni lauk: Bjútífúl!

Ég held ég sé að opnast upp fyrir listformum sem ég hef lengst af verið dauður fyrir. Fyrir fáeinum árum fór ég að sjá Spartakus dansaðan af Bolshoi balletinum rússneska í MÍR og heillaðist algerlega. Skildi samt ekkert hvað það var sem heillaði mig svona, þetta var í raun bara hopp í búningum undir flottri tónlist.

Spurning hvenær ég kveiki á óperusöng. Hann verður sennilega síðasta fordómavígið mitt í listum.