Mótmælahefðir
Mér þótti gríðarlega vænt um að fá að sjá myndina um Helga Hóseasson í sjónvarpinu í gær, enda var ég ekki á landinu þegar hún var sýnd í bíó.
Þessi sjónvarpssýning er raunverulega mun áhrifaríkari leið til að kynna málstað Helga fyrir þjóðinni en sýning hennar í kvikmyndahúsinu var. Ég gæti sem best trúað því að almenn viðhorfsbreyting hafi orðið til gamla mannsins á einni nóttu, svo berlega sýnir þessi mynd að þarna fer maður með heilsteypt viðhorf og mótaða siðferðiskennd, en ekki einhver rugludallur.
Vandinn við aðferðir Helga hefur fyrst og fremst falist í því að hér ríkir engin hefð fyrir aktívisma á borð við þann sem hann sýnir af sér. Við þurfum ekki annað en líta til Frakklands til að átta okkur á að Helgi myndi algerlega falla inn í fjöldann þar.
Ég fékk í gær í hendurnar bækling sem Helgi gaf út 1944. Þetta rit er svar hans við því að hafa verið vikið úr Iðnskólanum á Akureyri fyrir það eitt að standa fastur á sannfæringu sinni um að skólinn ætti að vera reyklaus. Yfirmenn skólans stóðu rökþrota frammi fyrir honum og áttu ekkert betra til varnar en reka hann úr skóla.
Í dag yrði Helgi verðlaunaður fyrir slíka baráttu, svo mikið hafa viðhorf okkar breyst á fáum áratugum. Í dag eru allir skólar reyklausir. Og þá má spyrja sig að því hvort ekki renni upp fyrir mönnum í framtíðinni að önnur barátta hans, sem hann dæmist klikkaður fyrir í dag, sé ekki bara hárrétt þegar upp er staðið.
Minni á grein Paul Graham What you can't say. Barátta Helga gengur alveg upp í því sem haldið er fram þar.
Birgir Baldursson 18.02.2004 klukkan 14:27#

