Nöfnin í kladdanum 5: Elín, Elva

Elín

Einu sinni í sjö ára bekk kom það fyrir að ég mætti óvart í skólann klukkan 1:20 þegar ég átti að mæta klukkan 2:10. Bjallan hringdi og ég stillti mér upp í röðina mína - og stóð þar einn. Um leið og ég áttaði mig á mistökunum hvað við glaðhlakkalegur hlátur fyrir aftan mig. Og þarna stóð Elín og var greinilega að gera sömu mistök.

Og allt þar til klukkan sló 2:10 sátum við á skólatröppunum og spjölluðum saman. Ég komst að því að þetta var mjög skemmtileg stelpa, uppfull af frábærum hugmyndum og gleði. Ég man samt ekkert af því sem við töluðum um, en gæfi mikið fyrir að heyra það samtal.

Þetta var í eina skiptið sem ég talaði við Elínu. Gott ef við færðum okkur ekki í sundur þegar bekkjarfélagar okkar fóru að tínast inn á skólalóðina.

Maður vildi ekki vera stimplaður stelpusleikja.

Elva

Elva var sætust. Hún bjó í Vallargerði og pabbi hennar var rafvirkinn sem mætti stundum heim að fiffa rafmagnið. Ég var strax þarna í sjö ára bekk búinn að ákveða að við myndum giftast og stofna fjölskyldu þegar við yrðum stór. Ætlaði að færa það tal við hana þegar við yrðum fullorðin.

En svo flutti hún bara burt með fjölskyldu sinni og skildi mig eftir í söknuði. Hef ekki heyrt hana né séð síðan.