Rað-hvað?
Það er spurning hvort eitthvað láti undan þegar maður einbeitir sér svona heitt að einu verkefni, vikum saman án þess varla að líta upp úr því. Ætli styttist í að maður snappi?
Nú er staðan sú að við höfum frestað útgáfu birtíngs um eina viku. Bæði þurfum við meiri tíma og svo hafa auglýsendur ekki beint stokkið á okkur. Við þurfum að strita meira á þeim akri.
Svona staða skilur eftir í manni einhverja óljósa ófullnægju. Reyndar finnst mér líf mitt síðustu misseri hafa verið ein allsherjar raðófullnæging. Hvar eru tekjurnar? Hvar eru lífsgæðin? Ég hef ekki kysst konur í áraraðir.
Hvernig lifir maður aftur lífi?
Þú prentar það í 90000 eintökum og dreifir á öll heimili. Þú hendir samtíðis út sem .pdf og nærð líklega fimm þúsund fléttingum á sólarhring. Meðalstærð íslensks heimilis er líklega 1,8 íbúi, þannig að það er séns að 60% þjóðarinnar sjái þetta einhvern tíma á 24 tímum. Þessar tölur bíður þú auglýsendum uppá. Þú býður líka upp á "mjúkar" auglýsingar, blandar saman auglýsinga- og fréttastílnum, þannig að úr verður nokkur konar "þjónustufrétt", sem er bara óbein auglýsing. Þessum "þjónustufréttum" slærðu saman í auglýsingakálfa, gjarnan undir temum eins og lífstíll(matur, vín), bílar, fasteignir etc. Fréttablaðið reynir að fanga allt sviðið, er næstum á jaðrinum milli dagblaðs og tímarits.
Fréttablaðið er ekki netmiðill sem slíkur, en notar netið sem einskonar stuðning við pappírsútgáfuna.
Öfugt við Morgunblaðið sem reynir að selja hreinan netaðgang að blaðinu/gagnasafninu.
Það er orðinn hefð víðast hvar að fréttamiðlar gefi ókeypis aðgang efni sínu. Sú trend kemur ekki til með að breytast. Einfaldlega af því að það er enginn höfundarréttur á fréttum. Einungis matreiðslu þeirra.
Ég hef bara rekist á fá íslensk dæmi þar sem fólk er viljugt að greiða fyrir netaðgang eða styðja reksturs vefþjóns. Það er einna helst ef um er að ræða sameiginlegt áhugamál, að menn sé viljugir til að leggja eitthvað af mörkum (tónlistarfólk, rithöfundar etc.)
Í fljótu bragði, virðist mér sem tekjur Birtings hljóti að koma frá beinum auglýsingum. Auglýsendur hljóta að hafa áhuga á auglýsing þeirra "flassi" sem oftast, og það segir sig sjálft að það gerir hún aðeins ef traffíkin er til staðar. Einu sinni í viku hljómar því kannski ekki vel í eyrum sumra. Það er auðvitað fínt að hafa tíma til að vinna frétt, melta hana í nokkra daga, pússa vinkillinn á henni, tjékka heimildir etc. En það er eiginlega ekki eðli netmiðils, það er meira hér og nú. Taka púlsinn um leið og hlutirnir gerast og skella þessu út. Fylgja því síðan eftir ef viðbrögðin bjóða uppá það. Annars áfram í næstu frétt. Maður fær líka viðbrögðin um leið frá almenning, hvort einhver lesi þetta, nýtt efni daglega gerir að verkum að fólk gerir það að vana að kíkja á þetta, þetta nær að festast í huga þeirra eftir einn til tvo mánuði. Ef ekki....well?
Gísli 25.03.2004 klukkan 13:25#