Sígó!
Það herjar á mig áköf sígarettulöngun. Tvennt kemur til:
Eitt: Sígaretta sem ég reykti þegar ég heimsótti Steina bróður Sunnu fyrir fáeinum kvöldum. Fékk hjá honum glæsilegar vöfflur úr ógeðslega kúl vöfflujárni og með þeim manndráparakaffi.
Eftir þessar góðgjörðir varð blái Camelpakkinn hans ógnar girnilegur og sníkti ég af honum eina, þrátt fyrir að vera orðinn bindindismaður. Hún var góð.
Tvö: Svo las ég í fyrradag bloggið á badabing um sígarettutegundir og síðan þá hefur bláum Camel skotið upp í huga mér á klukkutíma fresti.
Verið getur að ég haldi þetta ekki lengur út og rjúki og kaupi mér pakka úti í Séll.
Held það bara.
Farðu á hnén og biddu Guð um að taka frá þér fíknina. Þú átt það skilið. Líkaminn þarf 15 ár án sígarettu til að haga sér eins og hann hafi aldrei reykt.
Kv. Brúður Krists Brúður Krists 27.03.2004 klukkan 23:51#
Ástæða "fíknarinnar" er fyrst og fremst fábrotið og einhæft líf þess sem vinnur ötullega að einu ákveðnu verkefni og helgar því allar sínar vökustundir. Ég er sannfærður um að tónlistariðkun, reykingar, fyllerí og væld sex sé eina leiðin til að ríkóvera eftir svona törn. En svo hófsamur er ég að ég læt tónlist og tveggja daga reykingar nægja.
Halt þú svo bara áfram að hjakka á þínum Kristi, en láttu heiðarlegt og hugsandi fólk í friði með þá sjúklegu áráttu þína.
Birgir Baldursson 28.03.2004 klukkan 10:48#Gangi þér vel að ná úr þér kláðanum.
Kv. Brúður ljónsins
Brúðurin 28.03.2004 klukkan 14:12#*Þetta* eru yfirdrifin viðbrögð og verðskulda skorinort svar. Þú hefðir allt eins getað sagt mér að éta skít :)
Birgir Baldursson 28.03.2004 klukkan 19:40#
Nú skil ég þá miklu betur.
Best væri að detta íða og reykja upp úr tveimur pökkum, fara heim með stelpu og byrja svo daginn eftir á því að éta sveittan börger.
Kannski annað kvöld.
Birgir Baldursson 26.03.2004 klukkan 22:37#