Lúðar Anonymous
Í þá daga sem ég spilaði í svölum sveitum og dundaði dálítið við hass var almennt litið á mig sem þónokkurn töffara. Sjálfur hafði ég þó miklar efasemdir um það yfirbragð mitt, sá sjálfan mig í allt öðru ljósi.
Ég kallaði það lúðaupplifun.
Þessi upplifun fólst í því að vera sannfærður um að það stafaði af mér lúðaskap sem allir viðstaddir hlytu að taka eftir. Ef ég gekk inn á bar þar sem sátu tómir töffarar og glæsipíur var ég viss um að þetta fólk sæi eitthvað í líkingu við feita sveitta símadónann í myndinni Happiness mæta á svæðið. Þegar ég svo nefndi þetta við vini mína komu þeir gersamlega af fjöllum en bentu mér strax á hverjir væru raunverulega lúðar og muninn sem væri á þeim og mér.
Og ég tók eftir því að allir þessir lúðar voru í töffaraupplifun.
Á tímabili fór ég að grennslast fyrir um hvort einhverjir í námunda við mig væru kannski í svipuðu dilemma og ég (hugleiddi jafnvel í hálfkæringi að stofna Lúðar Anonymous) en eftir að ég missti áhugann á almennu sukki bráði þetta af mér.
Nú geri ég jafnvel í því að vera dálítið lúðalegur, nenni ekki að eltast við hjarðmennsku tískuhópsálarskaparins. Og það fylgir því nákvæmlega engin lúðaupplifun.
Veist þú hvar hægt er að nálgast
Blekking og Þekking eftir Dungal á netinu? Daníel 24.06.2004 klukkan 22:02#