Eureka!

Ég er búinn að fatta af hverju mannkynið missti feldinn.

Ég lá í baði áðan. Allar mínar bestu hugmyndir koma í heitu vatni í baðkari. Ég var eitthvað að virða fyrir mér hárafarið á framhandleggjunum og þá rifjaðist það upp fyrir mér þegar, um svona 13 - 14 ára aldurinn, maður tók allt í einu eftir því að lítil loðna var komin ofan á fingurna.

Núna þegar þetta rifjaðist upp fyrir mér fattaði ég að auðvitað hafði maður ekki haft neinn hárvöxt þarna í bernsku, ekki frekar en á kjálkum, bringu eða klofi. En karlar fá aukinn hárvöxt við kynþroskaaldur, ekki bara í klofi og undir höndum eins og konurnar (mikilvægt fyrir ferómóndreifingu) heldur hreinlega vísi af feld um allan líkamann. Og þá rann það upp fyrir mér í einni sjónhendingu:

Eins og fleiri dýrategundir fæðumst við hárlaus, svo feldurinn trufli ekki fæðinguna. Hjá flestum, ef ekki öllum öðrum dýrategundum fær ungviðið svo fljótlega feld, enda stutt í að lífsbaráttan hefjist hjá þeim sjálfum.

En hjá manninum er bernskan löng. Hún tekur mörg ár og allan þann tíma erum við undir verndarvæng foreldra. Feldleysið hlýtur að vera aðferð náttúrunnar til að tryggja umhyggju foreldranna, að halda ungviðinu bernsku í útliti þar til það getur staðið á eigin fótum.

Á sama tíma og bernskan lengist verður samlíðan einstaklinga í mökunarhug flóknari. Menn nálgast ekki lengur kvendýrin af einni tómri kynhvöt, heldur hefur náttúran brugðið á það ráð að blanda bernskuumhyggjunni inn í pakkann, svo karldýrið bindist kerlunni umhyggjuböndum. Það þarf tvo í þetta langa uppeldi.

Og til að tryggja það að þessar umhyggjutilfinningar bindi karlinn við spúsu sína verður hún að hafa svipuð krúttelement og ungviðið - hún þarf að vera babe. Hún þarf að vera bambi

Því minni feldur, því meira beib.

Þetta hefur valdið því að minnst loðnu konurnar urðu ofan á kjötmarkaðnum til forna. Og sökum þess að börnin erfa gen beggja foreldra töpuðu karlarnir líka feldinum smám saman. Þeir eru þó enn dálítið loðnari en konurnar, enda ljóst að konur leita upp til hópa eftir þveröfugu yfirbragði í fari karla. Loðnar og sterkar górillur eru líklegri til að vernda þær og færa björg í bú.

^{Blogg þetta er fullkominn heilaspuni. Vinsamlegast skoðið þetta ekki sem kennslustund í dýra- eða mannfræði.}