Slepja

Veit ekki af hverju ég er alltaf að hlusta á þessa þætti Þórhalls Heimissonar, Hamingjuleitina. Þetta drasl myndi sóma sér ágætlega á Ómega. Væmni og kristileg slepja sem hleypir í mig illu blóði. Hvað er þetta með Ríkisútvarpið og skefjalausan kristilegan áróður? Og af hverju hefur dagskrárstjóri þessarar stofnunar ekki látið svo lítið að svara umsókninni sem ég sendi honum um að gera þætti um efahyggju?

Í skeytinu til hans reifaði ég hugsanlegt efni fyrstu fimm þáttanna:

1. Siðferði og efahyggja. Eru trúleysingjar siðlausir? Fær siðferði þrifst án trúar? Hvaða lífsgildi aðhyllast þeir sem ekki gera ráð fyrir yfirnáttúru? Hugmyndir byggðar á húmanisma og fagurhyggju skoðaðar.

2. Er trúin smitsjúkdómur? Er hægt að tala um hugarvírus eða kannski kerfisvillu í þessu samhengi? Ganga trúartískubylgjur yfir á svipaðan hátt og fatatíska eða stjórnmálaviðhorf? Hugmyndir þróunarlíffræðingsins Richard Dawkins um meme skoðaðar.

3. Hafa miðlar, heilarar og kraftaverkalækningamenn rétt fyrir sér? Er einhver yfirnáttúra til í alvörunni? Er þörf fyrir hana í heimsmynd okkar? Byggja hugmyndir manna um skapara á þekkingu eða fáfræði? Störf James Randi skoðuð.

4. Hvað er athugavert við námsskrá grunnskólanna? Er trúboð stundað í skólum? Væri heppilegra að kenna gagnrýna hugsun, heimspekilegar vangaveltur og málefnalega umræðu? Hugmyndir Sigurðar Hólm Gunnarssonar, varaformanns Siðmenntar, skoðaðar og ef til vill rætt við menntamálaráðherra, eða Björn Bjarnason, fyrrum menntamálaráðherra.

5. Hver verður staða trúarinnar í fjölþjóðlegu samfélagi framtíðarinnar? Mun niðurstaðan verða „jákvætt“ eða „neikvætt“ trúfrelsi? Hvað tákna þessi hugtök? Er þjóðkirkjan dæmd til að yfirgefa ríkisjötuna?

Það er kominn tími til að þessi klerkayfirgangur fái smávegis mótvægi.