Hlæ hlæ

Ég er eitthvað skemmtilega stemmdur í dag, því af mörgu hlæ ég upphátt. Súsanna aftan á Fréttablaðinu uppskar t.d. langan hrossahlátur þegar ég las hana yfir súrmjólkinni núna í hádeginu. Ótrúlega kómískt að sjá hana fyrir sér í þessum aðstæðum, dæmda sem graða fyllibyttu þótt háttprúð sé og fáguð.

Svo náði Katrín.is að kitla hlæhlætaugina með vísun í þrjár fegurðarstelpur sem eru eins og kynskiptingar. Katrín hefur reyndar verið með fyndnara móti upp á síðkastið og uppástunga hennar í gær um kameltána í búning Selmu var hillaríus.

Ætli ég verði farinn að hlæja kallalega að íslenskri fyndni áður en langt um líður? Ho ho ho, ho ho ho!

Minni á Kombóið í kvöld.