Sínk or svimm

Árið '87 túraði ég um landið með Circus Arena, dönsku fjölleikahúsi sem átti til að flækjast til Íslands á þessum árum. Í þetta sinn vildi svo til að fastahljómsveitin komst ekki strax í túrinn og því vorum við Árni Scheving, Karl Möller og Einar Bragi Bragason fengir til að taka hálft landið á móti þeim, frá Húsavík til Borgarness.

Við fengum nótur af lögunum og einhverjar upplýsingar um undir hverskonar atriði við værum að spila hvert lag. En eins og gerist í fjölleikahúsum stendur upp á trommarann að brjóta spilamennskuna stöðugt upp með stuðum þegar fylgja á eftir áhættustöntum og trúðslátum.

Við flugum til Húsavíkur (og bandið fékk gælunafnið Árni goes to Húsavík) og fylgdumst álengdar með þegar tjaldið stóra var reist. Svo byrjaði sjóið.

Maður hafði náttúrlega aldrei séð neitt af þessum atriðum og varð að bjarga sér á sundi. Trúðar hoppuðu á línum í 10 metra hæð, menn stöfluðu 100 diskum á stöng á nefi sínu og ég gaf þyrl og stuð í gríð og erg, sennilega allt of mörg og aðeins á eftir. En sirkusstjórinn var ánægður með bandið, þótt ekki hafi það byrjað á lögunum á réttum tímum og verið allt svona frekar sjeikí. Við náðum að halda þessu á floti.

Svo lærðist sjóið ótrúlega fljótt og strax á Akureyri tókst okkur Einari Braga að redda einu atriði með brjáluðum spuna þegar rafmagnið fór allt í einu af bassa og hljómborði. Gott ef sú súra sirkustónlist var ekki bara helmingi magnaðri en skrifaða dótið, ég upplifi það a.m.k. þannig í endurminningunni.

Þetta rifjast upp fyrir núna þar sem ég sit og dánlóda inn í heilabúið á mér heilli leiksýningu með kjúum, stuðum og öllum sirkusstælunum. Tónlistin í Kabarett er nebblega að stórum hluta svoleiðis. Sýningin er á föstudaginn og ég kann þetta enn sem komið er ekki alveg nógu vel.

Einhverjum sem séð hefði til mín síðustu dægur gæti sýnst ég vera búinn að vera fullkomlega aðgerðarlaus, sitjandi eða liggjandi og hlustandi á tónlist í heddfónum eins og unglingur að slæpast. En ég er í hörkuvinnu við að pikka upp sjóið. Þetta löðrar allt í stoppum, stuðum og tempóbreytingum. Ég er alltaf að taka eftir einhverju nýju í hverju lagi.

Ég ætla að synda en ekki sökkva á föstudaginn, hafa hvern núans helst fullkomlega á hreinu. En auðvitað getur heilabúið svo klikkað undan öllu þessu minnisálagi. Þetta er mikil músík og viðamikil.

Nei, þetta verður fínt.