birgir.com

Sjáið til: Bandaríkin planta sér niður í einhverju landi austan MIðjarðarhafs og undiroka það. Heimamenn sjá þetta ekki sem neitt annað en innrás og hernám. Innan raða þeirra verður til andspyrnuhreyfing, þar sem föðurlandsvinir leggja á ráðin. Slíkt gerist hvarvetna og þarf ekki raunverulegt hernám til, sbr. Samtök herstöðvaandstæðinga hér heima. Bandaríkjum mætti í þessu dæmi líka alveg skipta út fyrir Þjóðverja og „heimamönnum“ fyrir Frakka, ef sögusviðið væri seinni heimstyrjöldin.

Andspyrnan þjálfar upp frelsishetjur og sendir í víga- og skemmdarverkaferðir. Draumurinn er þó alltaf sá að hitta kúgarann fyrir þar sem sárast svíður. Stundum tekst það og stórir turnar hrynja til grunna. Þar með ætti að vera komið ærið tilefni fyrir kúgarann að láta segjast, bjóða mönnum að setjast að samningaborð eða hreinlega draga sig í hlé.

En þá kemur þessi bjánalega hernaðartaktík, aldrei að víkja. Leiðtogar slá sjálfa sig til riddara með slíkum orðavaðli, enda sándar þetta allt saman mjög hetjulega. En um leið hljóta afleiðingarnar að verða þær einar að áframhaldandi hernaður og skærur munu kosta líf saklausra borgara í stórum stíl, fyrir nú utan eymdina alla sem eyðilegging nauðsynlegra mannvirkja hefur í för með sér.

Til að sjá heimskuna í þessu nægir að taka hryðjuverkamannastimpilinn og skella honum á kúgarann sem aldrei ætlar að semja við neinn. Kúgari sem svarar gagnofbeldi með meira ofbeldi getur ekki ætlast til annars en að andstæðingurinn haldi áfram að svara með ofbeldi, því í augum andstæðingsins er kúgarinn hryðjuverkaafl, en heimamenn frelsishetjur. Og ef skilaboð kúgarans eru þau að aldrei skuli samið við hryðjuverkamenn, þá er eðlilegt að þeir sem ráðast á kúgarann haldi því áfram.

Það eina gáfulega í stöðunni er að reyna að sjá báðar hliðar málsins. Það eru engir góðir og vondir kallar í spilinu, aðeins frelsishetjur og hryðjuverkamenn, hugtök sem hvorir um sig setja á sjálfa sig og andstæðinga sína. Ef menn eru tilbúnir að koma auga á sína eigin glæpi og óréttlæti, þá ætti að nást skilningur á því að það þarf að semja við hryðjuverkamennina til að ná árangri og koma á friði. Þannig skapast svo aðstæður fyrir heilbrigð viðskipti þjóða á milli. Er það ekki einmitt frí enterpræs sem Bandaríkjamenn lofa í hástert og segja lausnina á öllum hlutum? Af hverju standa þeir ekki við það þegar kemur að því að útvega sér olíu úr garði annarra þjóða?