« Hjalladalur | Main | Farðu í rassgat Raufarhöfn »

Opin gröf

Þegar ég kom heim frá útlöndum uppgötvaði ég, um leið og ég opnaði ísskápinn, að ég hafði óvart slökkt á fjöltenginu sem hann fær rafmagn sitt úr þegar ég fór af landinu. Í tvær vikur fengu fiskur og kjöt í frystihólfinu að deyja drottni sínum og þetta var eins og að opna gröf.

En ég er sem betur fer með stálmaga og í stað þess að æla og kúgast, þá fitjaði ég bara upp á nefnið og réðst á hinar rotnandi líkamsleifar með ruslapoka að vopni. Síðan tóku við massíf þrif á fína ísskápnum mínum, en illa gengur að losna alveg við katakombuilminn. Hann dofnar þó við hverja yfirferð.

Ég væri sennilega alveg fínn í það starf að hirða upp lík sem úldnað hafa lengi. Líkskoðari, rannsóknarlögga, útfararstjóri, líkhússhjúkka, meinafræðingur...

En þarna fóru ansi margar máltíðir forgörðum.

Viðbætur (11)

Kom einu sinni fyrir hjá okkur, en við fengum allt saman út úr heimilistryggingunni. Reyndar vorum það ekki við heldur grannarnir uppi á lofti, sem voru eldhræddar og kipptu þvottavélinni úr sambandi án þess að athuga að frystikistan var á sama fjöltengi.

Gætir tékkað á því samt. Viss um að það hafi ekki slegið út hjá þér rafmagninu? ;-)

Nah, það liggur ekki í karakter mínum að ana út í eitthvert tryggingasvindl. Auk þess kostaði þessi matur sem skemmdist varla meira en 5-6.000 kall.

Svo er ég ekki einu sinni með heimilistryggingu. Ef ísskápurinn reynist ónothæfur (ekki enn búinn að ná lyktinni í burtu) þá verð ég bara að splæsa í nýjan. Það væri súrt, þessi er ekki nema nokkurra mánaða gamall.

Steinn Skaptason:

Snilldar gleymska!

Karlheinz Stockhausen:

Komdu með ferðasöguna! Drinkin' rum and Coca-Cola Go down Point Koomahnah Both mother and daughter Workin' for the Yankee dolla ... Eða var þetta eitt, langt blakkát?

Carlos:

Þú hefðir átt að kalla til prest til að jarða líkin! En fyrst þú vanræktir það, þá verðurðu að láta þér nægja húsráð sem ég lærði í Þýskalandi þegar ég las utaná vistvænu sápunni og fullkomnaði uppi á fjöllum og í sumarbústaðnum:

Blandaðu saman edikssýru (nei, ekki balsamico!), sítrónusafa og vatni og settu á spreibrúsa. Hafðu nokkur hrein viskustykki til taks og sprautaðu í ísskápinn. Þurrkaðu með hreinu viskustykki í hvert sinn þangað til súrlyktin yfirvinnur ýlduna.

Láttu vindinn trekkja um stund í gegnum íbúðina.

Endurtaktu eftir þörfum.

Ferðasagan kemur kannski.

Takk fyrir húsráðið, síra Carlos, ég er reyndar búinn að starta ísskápnum aftur og farinn að nota hann eftir örugglega 15 umferðir af þrifi og öðrum torkennilegum söfum. Lyktin er þarna enn, en nokkuð dauf. Ef ég þoli ekki við mun ég bregða á ráð þitt.

Ég semsagt þoldi ekki við og beitt töfraformúlu Carlosar á ísskápinn í vikunni. Allt annað að umgangast hann nú. Takk kærlega, Carlos.

Við verðum að fara að gera alvöru úr þessum kaffibolla.

Carlos:

Talk, talk, talk... það er eitthvað freudiskt við þennan kaffibolla, sem ekki ætlar að líkamnast. Sko, verð laus við á morgun, 692 0088! Bý á 107. Kann á strætó og allt!

Flott er, ég er laus strax um hádegið og fram til sex. Líklegast hringi ég í þig um hádegisbil og dreg þig á Segafredo, Lækjartorgi.

Carlos:

Gott mál. Hlakka til.

Google is the best search engine

Bættu við

Um þessa síðu:

Þessi síða hljóðar upp á eina bloggfærslu frá 24. ágúst 2006.

Færslan á undan var Hjalladalur.

Næsta færsla á eftir er Farðu í rassgat Raufarhöfn.

Svo eru margar fleiri á forsíðunni og í safni gamalla færslna.

Powered by
Movable Type 3.31