Bloggið
Heill frelsara vorum og lausnara Ásmundi Stefánssyni hagfræðingi!
Ég kom feitur til Danmerkur frá Kanarí, búinn að vera úðandi í mig grillmat (með lauk og kartöflum) og sætindum upp á hvern dag í sólarlandinu. Og eftir að hafa legið í veislumat, konfekti og tertum í fermingu frænda míns hér á Jótlandi var augljóst að ekki yrði við svo búið.
Í dag er vika síðan ég hóf Ásmundarkúrinn mér til heilsubótar. Mældist í upphafi 85,6 Kg, en hef á þessari viku sigið niður í 82,5. Með þessu áframhaldi ætti ég að geta skafið af mér tug kílóa á rúmum þremur vikum. Geri aðrir betur.
Og maður er ekki á neinu hungurfæði, heldur dönsku gæðakjöti með rjómasósum og hollu grænmeti, íslensku skyri og hvaðeina. Að auki bætist ofan á aldönsk obláta sem virðist innihalda 100 - 150% af öllum nauðsynlegum vítamínum, stein- og snefilefnum.
Ég get ekki sagt að ég hafi gert mikið af því að fara í megrunarkúra um ævina. Missti reyndar 19 ára gamall 20 kíló (fór úr 80 í 60) á fjórum mánuðum sökum lýrískrar vatnsorkusálsýki. Þá missti ég alla matarlyst og lá heilu og hálfu næturnar utan við mig og rænulaus af ást til stúlku nokkurrar í heita læknum í Nauthólsvík. Gekk samviskusamur þangað úr vesturbænum í Kópavogi í einum bol, buxum og úlpu, berfættur í skónum í öllum veðrum.
Stundum hafði skafið eða fennt yfir fötin þegar maður fór uppúr, en það skipti ekki máli, ástin var svo heit.
Eftir að maður eltist og hjartað í manni harðnaði hefur þessi sýki farið af og engin leið að notast við annarlegt hugarástand til að losna við spik. Í staðinn gilti lengi að hanga bara uppi á kaffi og sígarettum ef hart var í ári og kjörþyngdin því aldrei langt undan.
Svo hætti maður að reykja og þá fór talan á vigtinni að stíga. Ég er búinn að vera með netta bumbu núna í nokkur ár en hvorki haft til þess áræði né nennu að takast á við hana, enda tæpast hægt að kalla þetta vandamál.
Eða þar til ég komst í allan góða ódýra matinn á Kanarí. Og það er með mig eins og alla aðra stjórnlausa sukkara, auðveldasta leiðin til að komast út úr vítahringnum er að taka trúarbrögð og ákalla frelsara sinn.
Og þar kemur Ásmundur Stefánsson eins og kallaður inn í myndina.
Ég er að öllum líkindum ekki á leið til Íslands nema til að leika inn á nokkrar plötur. Sennilega er búið að ráða mig sem skrifstofustjóra ferðaþjónustunnar Island Adventure Rejser hér á Jótlandi.
Þetta er raunar ekki eins mikil virðingarstaða og það hljómar, því þjónustu þessa rekur enginn annar en störfum hlaðinn bróðir minn og ég ætla að létta undir með honum. Þetta er því hlutastarf til að byrja með, en hugsanlegt að framtíðarvegtyllur séu í spilunum ef ég helga mig þessu.
Framundan er að koma sér inn í bókunar- og umsýslukerfi fyirtækisins. En þar sem þetta er ekki fullt starf þarf ég að koma mér upp aukadjobbum. Þýðingar, prófarkalestur eða annars konar ritstörf eru efst á dagskrá og stendur til að herja á allar helstu bókaútgáfur mörlandans með hugmyndir og hálfkaraðar þýðingar.
Svo finnur maður sér kannski einhverja Dani til að mússísera með. Pétur Hallgrímsson er heldur ekki mjög langt undan. Sýnist ég eftir allt ætla að enda sem þegn í Baunalandi.
|