Bloggið
Það er verið að ríða í augunum á mér.
Eins og glöggir hafa séð hefur ekkert verið bloggað á þessum bænum um margra vikna bil. Það á sér m.a. ástæður í því að ég skrapp til Íslands, en síðan hefur nær allur vökutími minn farið í að tileinka mér nýtt djobb, sem felst í að halda utan um rekstur ferðaþjónustu hér á Jótlandi. Og þannig hittist á að nú er háannatími og öll prótókól á fullu svíngi.
Hausinn á mér líka.
Hér er unnið sleitulaust. Í kvöld gafst ég þó einfaldlega upp, lagðist niður og dó. En það á sér aðrar skýringar en ofþreytu. Ég er einfaldlega frávita fórnarlamb þess að grösin hér úti á túni eru í brjáluðu hópsexi.
Grasofnæmið mitt hefur í seinni tíð þróast úr geggjuðum augnsviða og hnerra yfir í ógeðslegan slappleika með mildari kláða í vitum en áður. Í gamla daga nuddaði maður bara úr sér augun í þögulli kvöl en núna getur maður vart setið uppréttur, heldur er eins og dauðinn vofi yfir manni.
Eina leiðin að liggja þetta af sér.
Það er annað blogghlé í uppsiglingu. Ég fer aftur til Íslands í fyrramálið. Kannski ég reyni að blogga þaðan svona eins og einu sinni. Ég byrjaði reyndar á einu bloggi fyrr í þessum mánuði en hafði ekki tíma né nennu til að koma því frá mér hingað á netið. Þetta var blogg um vændi, skrifað undir áhrifum öflugrar umræðu um femínisma og gleðikonur á bloggvöllum landsmanna að undanförnu. Hér er þetta uppkast ykkur til fróðleiks:
---
Kynlíf er ein af þeim bestu, fegurstu og náttúrulegustu upplifunum sem hægt er að kaupa sér.
- Steve Martin
Ég get ekki að mér gert að finnast þetta viðhorf, sem áreiðanlega er sett fram í húmor, mun heilbrigðara en margt annað sem lítur að umræðunni um vændi. Svo mikil er nefnilega tvöfeldnin þegar kemur að kynlífi og kynhegðun að Martin (nú má víst ekki lengur segja meistari Martin) hittir þarna naglann beint á hausinn.
Á sama tíma og kynlíf er hafið upp til skýjanna sem náttúruleg, falleg og eðlileg hegðun, sprottin af einfaldri eðlishvöt, meðan sænskir kynlífsfræðingar halda að konum alls kyns bókum um unað og stellingar, um hvernig fríska skuli upp á ástarlífið og sjálfa sig sem kynveru, þá fáum við karlmenn endalaust að heyra það að við séum illa gerð ógeð ef við leyfum okkur að leita útrásar fyrir þarfir okkar á markaðstorgi kjötsins. Við höfum á okkur þá stífu kröfu að eigin verðleikar eigi að skila okkur í ból kvenna en um leið og veskið sé tekið upp þá sé verið að misbjóða bæði stúlkunni og sjálfum sér, misnota kynlífshugtakið til eigingjarnrar fróunar.
Ég get ekki gert að því að vera ofurseldur þessum skilaboðum. Það lýsir sér í því að þrátt fyrir að vera afar jákvæður í garð þeirrar starfsstéttar sem kallast vændi þá get ég ekki hugsað mér að eiga viðskipti við þær konur sem það stunda. Sjálfsmyndin býður ekki upp á slíkt, ég get ekki lotið svo lágt á skala femínista að fara að þiggja þennan ágæta sörvis.
Samt ætti þetta ekki að vera neitt til að skammast sín fyrir. Þórbergur stundaði erótísk baðhús á yngri árum, Laxness hóf hóruna upp til skýjanna á kostnað eiginkonunnar í Vefaranum svo dæmi séu tekin af mönnum sem njóta fyllstu virðingar.
---
Hvert ætli hlutfall femínista sé á meðal grasanna?
|