Bloggið30.09.02Það er engin tilviljun að framþróun í heiminum hafi verið mest í hinum kristna hluta hans Þessi orð forsætisráðherrans sýna okkur ljóslega hvað kirkja og kristni hafa enn mikið kverkatak á íslensku samfélagi. Æðsti ráðamaður þjóðarinnar getur ekki annað en láta sér um munn fara slíkar hégiljur og hver man ekki eftir því þegar forseti okkar þorði ekki annað en taka "trú" til að eiga séns í framboðs- slaginn.
Í ofanálag er þjóðsöngur okkar eitthvað undir- lægjuvæl gagnvart þessum valdasjúka guði, fáninn okkar dekoreraður merki heimskunnar, alþingi getur ekki hafist fyrr en búið er að særa galdraþulur fávísinnar yfir ráðamönnum og landsmönnum er gert að húka heima án skemmtunar og þjónustu á dánar- dægri hins meinta alvalds. Stétt manna nýtur virðingar samfélagsins fyrir að ljúga heimskulegum kraftaverkasögum aftan úr forneskju að lýðnum. Hefur í ofanálag réttindi til ókeypis sálusorgunar (ríkið borgar) meðan þeir sem kjósa alvöru sálfræðiþjónustu þurfa að greiða háar upphæðir. Samt gerir menntun þessarar klerkastéttar hana að engu leyti hæfari en næsta mann til að stunda slíka klíník, það eina sem prestarnir geta ráðlagt fólki eru særingar og galdraþulur. Svo er námsskrá grunnskólanna undirlögð tilskipunum um kristilega innrætingu og fjölmiðlar landsins uppfullir af kristnum dálkum og klerkaþvaðri eins og ekkert sé sjálfsagðara. Var einhver að tala um að þjóðfélagsástandið undir stjórn Talibana í Afganistan hafi verið aftan úr öldum? Til að vísa í þessa færslu þá hægrismelltu hér og veldu "Copy Shortcut".29.09.02
Ég geri þessi orð að mínum. Til að vísa í þessa færslu þá hægrismelltu hér og veldu "Copy Shortcut".27.09.02
Í Bandaríkjunum tíðkast að fangar fái fyrr reynslulausn, eða jafnvel náðun, ef þeir taka trú. Þarna er auðvitað komið kjörið tækifæri fyrir siðblind ógeð að leika á kerfið, en víst er þó að margur drengurinn verði "einlægur" í trú sinni á hindurvitnin og þurfi ekki að gera sér upp betrun sína. En felst þó ekki allur kristinn átrúnaður í raun í að "gera sér upp" betrun, í von um náðunina stóru eftir dauðann? Það sem ég á við er þetta: Siðleg hegðun er lærð og það hlýtur að vera mótívasjónin bak við hana sem gildir, ekki hin góða hegðun sjálf. Margir kristnir eiga í mesta basli með sjálfa sig þótt heitttrúaðir séu, eru alltaf að misstíga sig og þurfa endalaust að fá fyrirgefningu synda sinna. Iðrun og yfirbót eru enda viðtekin meðöl kristninnar og alltaf hægt að notast við þetta tvennt til að fá hreint borð og frið í sálina, hver svo sem glæpurinn er. Slíkt ber að mínu mati ekki vitni um nokkurn einasta sið- ferðisþroska. Mun frekar er hér um undirlægjuhátt og þræla- siðferði að ræða, enda búið að hóta hræðilegum refsingum sé ekki "spilað með". Gussi virðist ekkert láta sig varða hvort mönnum þyki góð hegðun hafa gildi í sjálfu sér, aðeins er nóg að sýna hana af sér til að fá aðgang að veislu dauðans. Þetta á þó reyndar helst við um kaþólskuna og lútersku þjóðkirkjunnar, því nýmóðins útgáfur kristindómsins krefjast eingöngu skil- yrðislausrar trúar á staðlausa stafi. Hegðun manna býttar þar í raun engu. Til að vísa í þessa færslu þá hægrismelltu hér og veldu "Copy Shortcut".26.09.02Mér er minnisstætt þegar ég ásamt félögum mínum rataði inn á fund hjá félaginu Samhygð (félagsskap húmanista) fyrir einum nítján árum. Fundarefnið var ofbeldi. Fundarmönnum var skipt niður í hópa og hver hópur fékk sérstakt umræðuefni. Ég hafnaði í hóp sem fékk spurninguna "hvað er ofbeldi?" Það er skemmst frá því að segja að ég lagði það helst til málanna að setningar eins og "góðan daginn" og "hvað er klukkan?" gætu vel flokkast undir ofbeldi, því með þeim væri verið að gera kröfu til þess að einhver gerði eitthvað sem honum væri ef til vill þvert um geð. Með því að bjóða góðan daginn ertu t.d. að þröngva þeim sem þú beinir orðum þínum að til að taka til máls. Þetta vildi fulltrúi Samhygðar í hópnum ekki samþykkja. Áður en varði voru allir hinir hóparnir hættir umræðunni og fylgdust fundarmenn í ákafa með þessu þrasi okkar tveggja. Það var svo ekki fyrr en ég var sestur á háskólabekk að ég áttaði mig á hvar í flokk fræða þessi deila fellur. Hér er augljóslega á ferðinni vandamál handa þeim sem leggja stund á orðræðugreiningu. Þessi fræðigrein þótti mér samstundis öðrum greinum merkari, en um leið næsta óskiljanleg.
Gott dæmi um viðfangsefni þessarar greinar er að analísera þegar einhver segir við feitan mann: "Má ekki bjóða þér súkkulaði?" Hún er heillandi þessi undirliggjandi meining sem fer á svig við orðanna hljóðan. Kannski að spaugreind sú er Þórbergur nefndi svo sé ekki síst fólgin í að hafa vald á þessum tvennu skilaboðum. Eru ekki Íslendingar spesíalistar í þessu? Ég hef orðið þeirrar gæfu aðnjótandi að kynnast náið fólki sem hefur meistarapróf í kaldhæðni. Í návist slíkra þarf maður að hafa sig allan við að koma auga á hina undirliggjandi merkingu um leið og maður dáist af þeirri íþrótt sem fram fer innan höfuðkúpu.
Ég vildi að ég hefði snefil af þessari færni. Til að vísa í þessa færslu þá hægrismelltu hér og veldu "Copy Shortcut".25.09.02Eitt er að afla auðæfanna, annað að njóta þeirra. Starfsmenn hljóðfæraverslunar nokkurrar í Reykjavík segjast í gestabók endalaust vera að karpa um hægri og vinstri sjónarmið, eftir að ég setti inn viðrinisbloggfærsluna. Eitur í beinum vinstri manna er þetta endalausa væl hægri manna að skattféi þeirra sé eytt í afætur samfélagsins, óþarfa ellegar eitthvað sem þeir hafa ekki gaman af, sinfóníu og ríkisútvarp. "Af hverju þarf ég að borga fyrir þetta, þegar ég hlusta aldrei á þetta?" Hægri menn þola aftur á móti ekki fjárans nöldrið í hinum, sem ekki megi sjá aðra græða án þess að fyllast öfund og þörf fyrir að hafa fjármagnið með einhverjum hætti aftur af hinum sniðuga framkvæmdamanni. Hátekjuskattur sé ekkert annað en óþurftar- ráðstöfun sem letji menn til góðra verka og dragi máttinn úr hjólum atvinnulífsins. Vinstringjar segja slíkan skatt nauðsyn- legan, þótt ekki væri til annars en ná fjármagninu aftur út í samfélagið, þar sem það geti streymt eins og súrefnisríkt blóð um æðar þjóðarlíkamans. Inni á svissneskum bankareikningi geri það ekkert gagn frekar en blóðpoki í læstum skáp. Vissulega skapar harður kapítalismi slagsíðu í þjóðfélaginu, en ég get alveg séð fyrir mér að auðhyggjan geti virkað ef hægt er að breyta mótívasjóninni á bak við gróðastarfsemina: Það þyrfti einfaldlega að koma því inn hjá fjármagnseigendunum að ekkert sé eftirsóknarverðara en dæla peningum í góðgerðar- starfsemi og menningarmál og ávinna sér þannig hin þrjú góðu vöff, vinsældir, velvild og virðingu. Með þessu yrði tryggt að fjármagnið sem þessir menn hafa sogað út úr þjóðfélaginu fái aftur streymt, listir fengju þannig þrifist á ný og samfélagið yrði heilbrigðara.
Myndi kallinn sem stakk af frá Samherja með hálf fjárlög íslenska ríkisins ekki geta gengið hnarreistur um göturnar ef hann tæki að sér að halda uppi Sinfóníuhljómsveit Íslands? Nú eða Kjarvalsstöðum? Ég hef ekkert á móti því að menn hagnist á eigin dugnaði og rammleik. En grafi menn þessa peninga niður verða þeir engum til gagns. Verði ég einhvern tíma auðugur maður (fatt tjens mar) mun ég finna mína helstu gleði í því að hlúa að sam- félaginu og skila þannig peningunum aftur þangað sem þeir eiga heima. Það er loforð. Elvar, Jón og Sjarmör, nú getið þið slegist af endurnýjuðum krafti. Til að vísa í þessa færslu þá hægrismelltu hér og veldu "Copy Shortcut".23.09.02Einhverju sinni lékum við félagarnir í Fönkmaster 2000 á góðgerðar- og baráttusamkomu fyrir verndun hálendisins. Jakob Magnússon var potturinn og pannan í þessu átaki, leigði sal í Síðumúlanum og fékk okkur til að djamma, lagði m.a.s. til Hammonddrottninguna hans Kalla Sighvats. Það mættu nú ekki margir. Samt var þarna ljósmyndasýning þar sem sýnt var með tölvutækni hvernig hálendið norðan Vatnajökuls myndi líta út þegar búið væri að sökkva því undir virkjunar- vatn. Svo var undirskriftarlisti. Ég sveikst um að skrifa á hann. Ástæða? Tja, ég á algerlega samleið með umhverfisverndunar- sinnum í flestum málum. Það var bara eitthvað í mér sem sagði mér að þetta svæði mætti alveg virkja. Virti fyrir mér ljós- myndirnar og fannst landslagið bara miklu fallegra með þessu risastóra stöðuvatni. Seinna var farið að tala um Kárahnjúka og eitthvað. Stífla dauðans, upp á margar Hallgrímskirkjur, gífurlegt landflæmi undir vatn. Aftur sveikst ég um að snúa sveifinni með verndar- sinnum.
Af hverju? Jú, ég fór að hugsa um Hoover- stífluna í Bandaríkjunum. Hún er, ásamt forsetunum í fjallinu, ein aðal ferða- mannaattraksjónin þarna vestra. Ég sá einfaldlega í hendi mér að ég myndi miklu fremur nenna upp á þessa heiðar þarna fyrir austan ef hægt yrði að berja augum svona geypilegt mannvirki. Og það er meira en nóg af urð og grjóti út um allt land til að þetta þurfi að vera ósnortið land, ef hagsæld og þjóðarauður er í húfi. Af hverju ekki að gera út á svæðið og virkjunina? Búa til alvöru þjóðgarð og setja lax í virkjunarlónið? Þarna mætti jafnvel skera út forsetana okkar í fjall. Nú eða Fjölnismenn. Eða Stuðmenn. Af hverju þarf allt að vera svona ósnortið alltaf? Ætli þetta sé eitthvað svona hreinmeyjarsyndróm eins og þessi hér er haldinn? Til að vísa í þessa færslu þá hægrismelltu hér og veldu "Copy Shortcut".21.09.02Ég hef lengi litið á mig sem femínista og tekið undir þann kór sem telur að veröldin væri mun betri staður ef konur færu með völd. Frænkur mínar hér á Odensegötunni hafa blásið á þessar ranghugmyndir mínar og bent á að konur séu upp til hópa ömurlegir stjórnendur. Þær byggja þennan dóm á eigin reynslu. Þetta er víst alltaf bitsandi alla sem lægra eru settir, endalaust að láta fólk finna fyrir völdum sínum, uppásnúið, ósanngjarnt, gjammandi pakk. Hvað veit ég? Ég hef ekki slíka reynslu af kvenyfirmönnum, enda bara haft einn og hún var sko alveg fín.
Tilgátan sem eftir stendur, þegar búið er að taka allt inn í dæmið, er sú að konur verði sennilega ekki góðir stjórnendur fyrr en þær eru komnar úr barneign, tíðahringurinn sé einfaldlega þrunginn of sterkum hormónasveiflum til að margar þeirra geti haldið stillingu sinni og rökhugsun undir öllum kringumstæðum. En ég stend enn harður á því að konur sem komnar eru af léttasta skeiði séu að öllum líkindum bestu foringjar heimsins. Eða kannski hómósexúal karlmenn. Það eru kannski fordómar í mér en mér sýnist að þeir hafi almennt hærri félagsþroska, betra tilfinningalegt innsæi, þroskaðra fegurðarskyn og meiri friðarvilja en karlar almennt. Haldið þið að heimurinn væri ekki æðislegur ef leiðtogar allra þjóða væru annað hvort eldri konur eða hommar? Heimsfriðurinn dytti átómatískt á. Til að vísa í þessa færslu þá hægrismelltu hér og veldu "Copy Shortcut".20.09.02![]() Rakst á þessa mynd á fréttavef CNN. Þótt tilefni hennar sé hræðilegt þá var annað sem greip huga minn. Ég fór að pæla í hvað átfittið á gæjanum þarna til vinstri er hommalegt. Og í kjölfarið sló þessari ógurlegu hugsun niður: Hvernig ætli sé að vera hommi í stríði? Þú liggur í skotgröfunum og bíður óttasleginn eftir að liðþjálfinn öskri til árásar. Drepur þó tímann við að gjóa augunum á samhermenn þína. Þeir eru allir stelpur og sumar hverjar svo fagrar að þú gætir vaðið eld og brennistein fyrir þær. Aðeins heraginn hefur aftrað þér frá því að fara á fjörurnar við einhverja þeirra. Nú heyrirðu þér til skelfingar að andstæðingurinn er rokinn upp úr sínum skotgröfum og kemur argandi á móti ykkur. Þú skyggnist yfir brúnina og sérð herskara af gordsíus beibs koma með látum yfir drullusvaðið, gólandi og skjótandi. Hvílíkt sexappíl. Það eina sem þig langar að gera er að leggjast með þeim öllum, kúra þær og sleikja, en nei, dagskipanin hljóðar upp á að drepa þær allar. Núna! Svona hlýtur homma í stríði að líða. Og þeir eru eflaust ófáir, sé eitthvað að marka tölfræðina. Heyrði einu sinni um prest sem átti í stökustu vandræðum með að halda einbeitingunni þegar hann þjónaði fyrir altari. Ástæðan var einfaldlega kristslíkneskið sem hann hafði fyrir augunum, þetta nakta og óguðlega fagra beib sem lokkandi og lostvekjandi fékk hann sífellt til að gleyma öllum prestsskyldum sínum. Vonandi að hann hafi fengið sér annan starfa, þó ekki væri nema af því að vinnustaður hans hefur engan tolerans gagnvart svona "viðurstyggð." Til að vísa í þessa færslu þá hægrismelltu hér og veldu "Copy Shortcut".19.09.02Nei, vísindin eru engin blekking. En hitt væri blekking að ætla að það sem vísindin geta ekki gefið oss getum vér fengið annars staðar.
Svona hljómar niðurlag ritsmíðar Sigmund Freud, Blekking trúarinnar. Þessi sannindi hafa ekki náð að grópast í huga almennings á þeim 75 árum sem liðin eru frá því ritið kom fyrst út. Þvert á móti hafa menn í seinni tíð í auknum mæli hafnað hugmyndum sem þessum og horfið til einhverra póstmódernískra pælinga þar sem allt er rétt og leyfilegt. Og svo eru það hinir sem aldrei hafa viðurkennt neitt þessu líkt, en hanga á Biblíunni sinni eins og hún væri svarið við öllu í heimi hér. Samt er hún svo augljóslega rituð af fáfróðum mönnum fyrir 1800 - 4000 árum. Heimsmynd hennar er svo takmörkuð og þekkingarsnauð að engum vafa ætti að vera undirorpið að ritið geti ómögulega verið innblásið af alvitru hulduafli. Samt hanga menn í henni. Í dag átti sér merkileg rökræða stað á trúarinnherjum Vísis.is. Trúmaður sem kallar sig daVinci hélt því fram að engin haldbær rök væru fyrir því að guðspjöllin væru ekki sönn. Vitnaði því til sönnunar í rökræðu milli Dan Barker og Michael Horner sem þó er Barker öll í vil. Greinilegt að daVinci hefur bara lesið (eða séð) það sem Horner hefur fram að færa, einblínir aðeins á aðra hlið rökræðunnar. Eða stingur röksemdum Barker viljandi undir stól. Hér er komið gott dæmi um rökvillu sem á ensku heitir Suppressed Evidence fallacy en ég hef kosið að nefna meðvitaða ásókn í fávisku. daVinci bregst illa við orðum mínum þess efnis og dembir til baka á mig ásökun um að það hljóti að teljast circular argument að trúleysingjar hafni því að yfirnáttúrlegir atburðir geti átt sér stað, því yfirnáttúrlegir atburðir geti ekki átt sér stað. Gott og vel, en þetta eru engir venjulegir atburðir sem um ræðir. Og í slíkum tilvikum hlýtur að gilda að stórbrotnar staðhæfingar kalli á stórbrotnar sannanir. Því segi ég að skynsamlegra sé að efast um tilvist Jesú út frá fyrirliggjandi gögnum en trúa. Til að vísa í þessa færslu þá hægrismelltu hér og veldu "Copy Shortcut".17.09.02
Ég er á móti aga. Að ala börn upp við aga, setja mætingaskyldu á menntaskólanema, refsa fyrir yfirsjónir... Eitthvað í mér rís upp á móti slíkum vinnubrögðum. Í stað þess að ala börn upp við aga tel ég farsælla að kenna þeim sjálfsaga. Innræta þeim ábyrgð og samfélagsvitund. Skilyrðislausa skylduboð Immanuel Kant ætti að vera á námsskrá grunnskólanna, helst heilt fag helgað því eingöngu. Þar mætti bera það saman við kennisetningar Sartre, Konfúsíusar og Jesú. Skoða kosti og galla hverrar tillögu og sýna með dæmum hvernig útfærsla þessara gullnu reglna myndi hafa áhrif á samfélagið. Það væri t.d. ekki gott ef masókisti legði sig í líma við að framfylgja reglu Jesú. Regla Konfúsíusar væri þar strax skárri kostur. Skylduboð Kant sýnist kannski í fyrstu henta hinum kvalarlostfenga ágætlega, en hann yrði þó að fallast á að slíkt myndi ekki koma honum til góða til langframa, því það eru ekki allir masó. Þarna kemur einmitt áminning Sartre til skjalanna. Strang-kristilegt uppeldi er að mínu viti siðlaust uppeldi. Þar skortir alla siðfræðilega umræðu, börnin alast þvert á móti upp við reglusiðferði og aga. Mér finnst mikilvægt að krökkum sé bent á að siðleg breytni hafi gildi í sjálfu sér, fremur en að haldið sé trúarlegri byssu við gagnaugað á þeim og sagt "veriði þæg, annars kemur vondi kallinn og tekur ykkur!" Til að vísa í þessa færslu þá hægrismelltu hér og veldu "Copy Shortcut".16.09.02Ég er pólitískt viðrini.
Ég er alltaf að burðast með þessar gömlu hallærishugmyndir um jöfnuð og bræðralag. Geng endalaust um með þær ranghugmyndir að samfélagshyggja taki einstaklingshyggju fram. Rök mín eru þessi: Í samfélagi þar sem einstaklingarnir eru mótíveraðir til að skara eld að eigin köku myndast um síðir slagsíða, þegar hinir best stæðu ná að soga fjármagnið úr umferð og til sín. Fátækt og hryggð, vonleysi og reiði hlýtur að lokum að einkenna slíkt samfélag, þegar þumalskrúfa fjármagnseigendanna gefur restinni ekkert svigrúm lengur. Í samfélagi þar sem einstaklingarnir eru mótíveraðir til að leggja á vogarskálarnar til almannahags og hlúa að samborgurum sínum myndast ekki þessi slagsíða. Slíkt samfélag er heilbrigt og lífskjör allra tryggð. Og með því að stuðla að heilbrigðu samfélagi leggja menn um leið grunninn að eigin velferð. Ég veit vel að þetta er barnalegt, enda hef ég sjálfur sagt að ég vilji ekki gera nokkru samfélagi þann grikk að taka að mér stjórnartaumana. Ég rembist þó við að vaxa úr grasi, reyni að sjá fegurðina í frjálshyggjunni og fjármagninu. En ekkert gengur, það er eins og ég hafi verið forritaður með gamla kommakóðanum og harða disknum svo læst. En ég er sem betur fer frjálslyndur. Eins og komið hefur fram skora ég hátt (eða lágt) á skalanum fasismi/anarkismi. Og það hefur í för með sér þá merkilegu niðurstöðu að þrátt fyrir að vera meiri vinstri radíkali en vinstri-grænir á ég mun meira sameiginlegt með Samfylkingunni þegar kemur að málaflokkum sem mér þykja skipta höfðumáli. Vinstri-grænir eru nebblega svo asskoti forpokaðir forsjár- hyggjudrumbar og þar að auki þjóðernissinnaðir ESB hatarar. Ef Samfylkingin setur aðild að ESB á oddinn fyrir kosningarnar í vor fær hún hiklaust atkvæði mitt, hver svo sem verður þar í forsæti. Til að vísa í þessa færslu þá hægrismelltu hér og veldu "Copy Shortcut".
01.09.02 - 15.09.02
|