Bloggið
Ókei, ókei, ég ætlaði að vera í blogghléi þar til ég væri kominn til Kanarí, en ég bara get ekki staðist það núna að færa hugsanir mínar í orð. Og þar sem pólitísk vangefni mín kemur í veg fyrir að ég þori að henda þessu inn á Innherjana, verð ég að pústa þessu út hér í staðinn.
Á visir.is hangir þessi frétt uppi sem stendur. Hún varð mér tilefni til hugleiðinga. Ef væri ég ráðgjafi Saddams í utanríkismálum hefði ég ef til vill þetta að segja:
- Mun sterkari leikur fyrir Íraka en þessar endalausu vopnaleitarumþóttanir væri að lýsa einhliða yfir afvopnun landsins. Verða fyrsta vopnlausa ríki heimsins. Bjóða fulltrúum Sameinuðu þjóðanna að koma og taka þátt í að eyða vopnunum. Biðla um leið til alþjóða- samfélagsins um að láta árásir á landið ekki líðast og fordæma/sniðganga hvert það ríki sem ræðst á vopnlausa þjóð.
- Með þessu vinnst tvennt. Í fyrsta lagi yrðu öll vopn slegin úr höndum Bandaríkjamanna. Í öðru lagi myndi Írak sýna þarna fádæma fordæmi í baráttunni fyrir heimsfriði. Þetta yrði hvatning til að aðrar þjóðir fylgdu í kjölfarið, þróun sem gæti að lokum skilað heimi þar sem enginn her yrði eftir annar en friðargæslusveitir Sameinuðu þjóðanna.
Vegna skilningsleysis míns á alþjóðapólitík varpa ég þessu hér fram ekki síst til að hægt sé að sannfæra mig um að aldrei hafi annað eins rugl verið lagt til. Gjörið svo vel, korktaflan er opin og þar má taka mig í ærlega kennslustund í stjórnmálafræði.
Skrifa næst frá Kanarí.
Til að vísa í þessa færslu þá hægrismelltu hér og veldu "Copy Shortcut".
|