|
Bloggið En þegar blánkheitin blasa við fer maður ósjálfrátt að skyggnast eftir fljótlegum leiðum til að hala inn pening. Og á netinu kemur maður ekki að tómum kofanum. Á síðustu árum hafa menn fundið upp margskonar skrýtnar leiðir til að græða á náunganum. Multi-level-marketing (Herbalife) höfðar beint til græðginnar en er eins og argasta keðjubréf, hinir lægst settu munu blæða. Annað dæmi er „licensing“ (kaup á endursölurétti vöru), þar sem helsti húkkurinn flest í því að gera má afrit af vörunni og selja áfram. Maðurinn er gráðug skepna og það er raunar firnaskemmtilegt og stórfróðlegt að sjá upp á hvaða klækjum menn finna til að hala klinkið úr veski náungans. eBay er gróðrastía þessa alls. Þar hellist nú yfir mann endalaus straumur af vefsetrum sem eru „100% garanteruð með að meika fullt af big $$$“. Stór hluti af þessu eru nokkurskonar verslunarfrontar sem allir selja innan úr sömu búðinni og eru í bullandi samkeppni hverjir við aðra.
Best er auðvitað að vera sá sem selur mönnum gróðaleiðirnar. Hér er uppskriftin að því hvernig blekkja má kjánaprikin sem ráfa um eBay í leit að skjótfengnum gróða. Flest munu þau eyða of miklum peningum í eitthvað sem þau græða sennilega ekkert á:
Það verður annars að segjast að það er aðdáunarvert hve vel mönnum gengur að láta sér detta eitthvað í hug að selja. Þannig eru uppboðsvefir vinsælir (eins og einhver fari að bjóða eitthvað upp annars staðar en á eBay), ferðaskrifstofur og alls kyns LasVegös, sjerlokkar, bókaútgáfur, atvinnumiðlanir, myndbandabúðir, vefhýsingarþjónustur, súpermarkaðir, apótek og hvaðeina. Hér eru nokkur ónotuð búðarnöfn sem ég fann til á hálftíma og nota mætti til að klína á vstore-búðir og selja á uppsprengdu verði:
Já, mannskepnan...
Þessi þjónusta er kynnt sem eitthvað voða skemmtilegt og jákvætt en ég á dálítið erfitt með að koma auga á það. Segjum sem svo að ég sé heitur fyrir einhverrri stelpu og láti þetta vefsvæði senda henni póst. Í stað þess að ég eigi við það meiri séns í hana getur alveg eins farið svo að hún telji upp einhverja sem aftur eru heitir fyrir henni og Blamm! Þeir svara henni og ég er allt í einu búinn að leiða saman stelpuna sem mig langaði í og einhvern sem aldrei dreymdi um að eiga séns í hana. Les Barker með áfergju. Langar mikið til að þýða hann en hver ætti svo sem að vilja gefa það út? Biskupsstofa? Nú er ljóst að dómsmálaráðuneytið hefur hafnað beiðni félagsskaparins Siðmennt um skráningu sem trúfélag. Meira um það síðar.
Einhver Toggi sendi mér póst í gær og gerði athugasemdir við það sem ég skrifaði um faith/belief/trú. Faith er sterkara orð en belief, en hingað til hefur trú verið notað yfir þau bæði. Og þar sem orðhengilsháttur hefur loðað við notkun orðsins trú (sterkari merkingunni ruglað viljandi saman við þá veikari) í rökræðum um trú og trúleysi þykir mér það orðið næsta ónothæft. Þess vegna finnst mér t.d. orðið guðleysingi betra en trúleysingi þegar talað er um atheista. Trúleysingi getur enda „haft trú á“ ýmsu þó ekki sé það yfirnáttúrlegt. Og það er einmitt þar sem orðhengilshátturinn byrjar. Toggi stakk upp á „Að missa trú á trúnni" sem þýðingu á bókartitilinum. Spurning hvort ekki fari betur að tala um að missa trú á trúna (þf) og kalla bókina „Að missa trúna á trúna“, nú eða þá „Að tapa trúnni á trúnni“ eða eitthvað. Það þarf aðeins að liggja yfir þessu, þ.e.a.s. ef ég á annað borð ræðst í að þýða bókina.
Annars vorum við heimilisfólkið hér á Odensegade að enda við að stofna fyrirtækið
IVtv. Við atvinnuleysingjarnir á fjórðu hæð til vinstri breinstormuðum eins og vitleysingar og niðurstaðan varð a.m.k 5
nothæfar hugmyndir. Það eina sem ég sakna frá heimahögunum er maltöl og tvær hljómsveitir, Kombóið og Heiða og heiðingjarnir. Kombóið rétt náði að leggja grunn að hljómplötu áður en ég fór og eru þeir grunnar að lagerast í hausnum á okkur áður en ákvörðun verður tekin um útgáfu. Ég er drulluánægður með þessar upptökur og finnst ekki spurning að drita þessu á markað. Sú plata myndi láta allar slökunarspólur nýaldarliðsins sánda eins og dauðstressaða harðneskju. Hér er tóndæmi. Dr. Gunni er búinn að linka í þennan vef af bloggsíðunni sinni, þrátt fyrir að hér sé fátt eitt komið í gagnið. Bláskjárinn fer offissíallí í loftið eftir svona mánuð og annað ætti að læðast inn í millitíðinni. 
Grønfestivalið í boði Péturs Hallgrímssonar. Mannhaf í sólskini. Lifandi sönnun þess hve mannskepnan er friðsöm. Allir rólegir og kátir með að vera í stöppu. Hvaða önnur dýrategund sem er yrði stressuð, held ég. Fyrstir á svið voru Safri Duo. Vopnaðir samplerum trommuðu þeir heil ósköp og náðu upp ágætis fíling á köflum. En heldur þótti mér ómerkilegt þegar þeir sneru sér að því að bongótromma yfir eitthvað kóverlag sem ég kannast við og sándar eins og Rick Astley. Hvurslags upptroðsla er það? Síðan kom Tim Christenssen og var eins og REM. Hljómaprógressjónin í lögunum hjá honum var allt í lagi, sumt meira að segja mjög áheyrilegt, en rembragðið spillti til lengdar. Big Fat Snake sánduðu eins og Start eða Pelican og voru til leiðinda. Svo fór að rigna og eftir að hafa húkt vafinn í teppi undir tjaldhimni baksviðs í klukkutíma var kominn heimþrá í mann. Sleppti þar með Simple Minds. En takk fyrir aðganginn Pétur!
Barst pakki frá amazon.com. Það
áhugaverðasta í honum var "Losing faith in faith" eftir Dan Barker. Dan þessi var sannkristinn predikari sem fór í gegnum fimm ára
innri baráttu þar sem frjáls hugsun tókst á við hinn boðaða algilda "sannleika" trúarinnar. |
Þarf tekjur núna. Er að velta fyrir mér að sækja um sem 
Við erum
strax farin að leggja drög að því að koma þeirri fyrstu í framkvæmd.
