Ég man að þessi frasi var notaður grimmt í Sálinni ásamt mörgum fleiri góðum hugtökum. Hugtakið spænall varð meira að segja til í þeim herbúðum, í kjölfar þess að ég líkti vafstri hljómsveitarinnar óspart við brokkandi gengi bandsins í "This is Spinal Tap". "Þetta er algjört Spinal Tap" kom gjarnan út úr mér og þar með lá spænalhugtakið í loftinu. Það var svo Hilmar rótari sem festi það niður: "Djöfuls spænall var þetta ball!"

Fyrst í stað var hugtakið bundið við þennan hóp, en loks kom aðþví að það smitaðist yfir til annarrar hljómsveita. Og áður en varði talaði allur bransinn um spænala.

Þetta áæta hugtak gekk þó ansi hratt úr sér og var orðið algerlega önnkúl og þreytt um það leyti sem Hjálmar Hjálmarsson leikari misbrúkaði það og tók úr öllu samhengi við afhendingu tónlistarverðaluanna á Hótel Sögu 1994 eða 5. Sá sem lét sér það um munn fara eftir það undirritaði sjálfkrafa sinn eigin dauðadóm sem kúlista.

En það löðrar greinilega enn allt í kellíngum. Kannski það sé komið til að vera.

Ástundun trúarbragða á almannafæri fer sérdeilis í mínar fínustu. Ég hef enda komist að þeirri bjargföstu niðurstöðu að þar sé ekki um neitt annað að ræða en afkáralega hegðun í krafti óraunsærra hugmynda um veröldina.

Og ekki batnar það þegar maður áttar sig á hve hættulegar þær hugmyndir geta verið.

Mitt viðkvæma listamannseðli knýr mig til að hlusta á Rás 1 ef ég hef opið fyrir útvarp á annað borð. Þar á bæ eru hlutirnir yfirleitt ekki gersamlega menningarsnautt blaður, auk þess sem "leiknar" auglýsingar eru víðs fjarri.

Þær eru það plebbalegasta í heimi.

Þessar "frjálsu" útvarpsstöðvar eru upp til hópa móðgun við hvern hugsandi mann. Ekki nóg með að dagskrárgerðin sé yfirgengilega innantóm heldur eru þau ávörp sem beint er til manns í þessum hönnuðu auglýsingum miðuð við lægsta hugsanlega samnefnara. Maður er einfaldlega trítaður eins og fimm ára af þeim sem þær gera. Raddblær jafnt sem innihald... af hverju í ósköpunum er verið að gera heiminn leiðinlegri en hann þarf að vera?

Það versta er að fólk virðist upp til hópa hlusta á þennan viðbjóð og litast svo af honum. Og þá fyrst fer að verða vonlaust að hafast við í þessum heimi þegar hann er allur farinn að sánda eins og frjáls útvarpsstöð, yfirborðs- og tilgerðarlegur.

Þetta eru fremur leiðinlegir tímar.

Sá eini sem neitaði mér um viðtal var idolið mitt Pétur Gunnarsson. Sagðist ekki svara stöðluðum spurningum þegar ég ætlaði að leggja fyrir hann þrautina Hvar varstu og nefna svo stundina þegar fyrsta bíómyndin fór í loftið hjá ríkissjónvarpinu. Steindór Hjörleifsson svaraði því svo með prýði, enda sá hann sjálfur um að koma henni í loftið.

Það var gríðarlegt vinnuálag þarna á þessum snepli, undirmannað og menn þurftu jafnan að dúsa langt fram á kvöld. Ekki var því mikið um líf eftir vinnu hjá manni sjálfum. Maður var einfaldlega úrvinda.

Og allt vinnuálagið varð til þess að eftir viku var ég kominn með geggjaðar sjóntruflanir, gat ekki fókuserað á nokkurn hlut. Þegar ég fór til augnlæknis í mælingu fékk hann margar mismunandi niðurstöður um nærsýni mína í einni og sömju sessjóninni. Og ég notaði bæði linsurnar mínar og gleraugun í einu meðan ég var að komast yfir þetta.

Sérlega kaldhæðnislegt í ljósi þess að tímaritið sem ég skrifaði í hét Fókus.

Þessu var náttúrlega ekki varpað fram í neinni alvöru og er að sjálfsögðu kolrangt. Því miður, liggur mér við að segja, því þetta eru fyndin og skemmtileg málvísindi.

Þetta orð er auðvitað kvenmyndin af orðinu karl, karl-ing svipað og orðið drottning sem er leitt af orðinu drottinn. I - hljóðvarpið breytti svo áður fyrr á öldunum a-inu í e, enda fer þanda sérhljóðið í á eftir í næsta atkæði. Á síðari tímum hefur svo orðið samruni hljóðanna r og l og orðið jafnan borið fram kellíng.

Og það rifjar upp fyrir mér dálítið sérstakt fyrirbæri úr eigin reynsluheimi. Þegar ég var svona fjögurra eða fimm ára beitti ég þessari samrunareglu öfugt á orðið allir og sagði fullum fetum arlir:

Arlir krakkar, arlir krakkar erí skessuleik!

Hvaða ályktun ætli Chomsky og Pinker myndu draga af þessu dæmi? Geyma börn eftir allt (arlt) í dulvitund sinni djúpgerð orða og leiða út yfirborðsmyndina með reglum? Alhæfði ég slíka reglu á þetta orð og strækaði svo á að beita henni?